Giselle

Da Rico Valär

Ina tenda cotschna.
Plain tensiun essans.
Ti d’ina vart, da l’autra jau.
La taila ta zuppenta, betg pli ditg.
Jau respir profundamain, giaud l’atmosfera.
Ti es franc agitada. Ma igl è ina dultsch’excitaziun.
Tes senns èn alerts. Essan tuts dus in pau inquiets.
Sco sch’i fiss l’emprima giada ...
Jau aud musica, betg anc armonica, ma bainbaud ...
La tensiun crescha, en paucs muments ... I daventa adina pli stgir.
Ti ta sfundras en tatezza, per suenter mo pli dar. Jau spetg mo sin tai.
La musica daventa pli ferma, emplenescha ils senns.
Entra en tes sang, en tes musculs, en ti’ olma.
Ti respiras, expiras, respiras, profundamain ...
Ed il vel s’avra, mo plaunin, in smuschignim fin. La glisch tschorventa.
Sco in’undada enzuglia la musica. Jau ves tai, mo tai, bella, agila.
Ti ma tschorventas. Esser d’in auter mund, graziusa — intgant, fervur.
Ti ta movas, siglias, sgolas. La musica ta porta. Jau t’adur.
Per mai es ti Giselle. Dastgar sentir tai è divin. Sentir ti’ extasa, tes suaditsch.
Ti intutgabla. Jau giaud l’expressiun da dolur en tia fatscha, m’imaginesch ch’i saja il cuntrari.
En quest batterdegl viv jau mo per tai, ti empleneschas mai.
Ti sentas mai cun milli auters.
Mia aduraziun è tia energia, mia illusiun tia vita.
Mia egliada è la mira da tias fadias e renunzias.
Ti giaudas mai. Miracul, uniun magica, in cosmos apart.
La musica ma mova, bricla tes corp palpitond, cascadas d’arpeggios, la musica culminescha.
Ina pitschna mort. Mo lomin sa serra il vali.
Ti sfinida e fortunada. Jau felix e frisch.
L’applaus è frenetic.
Tge primaballarina!
L’incarnaziun da Giselle.
E co ch’ella è morta.
Tge talent, tge tecnica perfecziunada.
Jau ma remet mo plaunsieu.
Tragut temp per turnar.
Na vi betg stuair turnar.
Jau sort or sin via.
Tar tai èn mes patratgs.
X-ina giuvna passa sper mai vi.
Na, jau na t’enconuschess betg.
Nus essan dus anonims.
Giselle è restada davos ina tenda cotschna.