Teater

Dad Aita Dermont-Stupan

I cumenza gia cun far stim da las reclamas: dapertut entaupas placats pitschens e placats gronds da l'ovra, cun si sponsurs e nums celebrads. Quai sto esser insatge bun.
Lura empustar ils bigliets: 1., 2. classa. Guardar per la mandura...
Jau prend pia nanavant mes meglier vestgì, la rassa stgira cun il decolté, la chadaina d'aur, ils ureglins dal costum engiadinais. Ils chavels petgn jau or dal culiez ed als tegn si cun trais fermagls, ils lefs pictur jau cotschen:
Jau hai la rolla d'aspectatura e vegn accumpagnada da mes partenari che ma stauscha gentilmain davant sai per la spatla. Jau bit in zic enavos il chau e surri. Tge che quai fa ora ad esser tschintg cm pli auta cun quests chalzers! Jau salid glieud enconuschenta. «Chaucovaja» «baingraziaecuntai». I n'è betg il mument per istorgias persunalas. Nus avain la rolla d'aspectaturs.
Quai vul dir nus da spetgar quai che ans vegn purschì. Plaunet tuts sa tschentan, scutinan insatge e dattan dal chau. La tenda è da valì cotschen. La tensiun crescha. Silenzi. Il public è tschif e stat be bucca averta.
Jau ma guard da la vart en, in pau sco sin spinas. Jau ves mes profil, l'egliada drizzada vers la tribuna. Bun. Ma ussa baincumal ma trapl jau che jau cumenz a muventar ils egls. – O na...». Levet volver il chau, guardar enturn, l'egliada daventa adina pli inquieta. Jau ves cotschen, ma ruschn enavant sin l'ur da la sutga. Nua sun jau? Tge fatsch jau? Aria! – Stai quieta, ti es aspectatura -.
Ajà, tge miserabla actura che jau sun. Jau na dumogn puspè betg mia rolla! Ma jau na pos er betg tuttenina star si e svanir!
Qua capiti: senza ch'insatgi dettia bada ma schluit jau or da mia pel, la lasch bain sesida sin la sutga en las retschas – cun la rassa e la frisura cun ils lefs cotschens ed il cliniez – e ma distanziesch.
O, qua ordaifer ma chat jau meglier. Er sch'i n'è betg pli simpel e sche mes toc na cuntanscha mai in nivel professiunal, jau sun almain coautura, reschissura ed actura da ma vita.