Tranter tschaiver e curaisma

Dad Aita Dermont 

Finì cun festas e narradads, cun stinchels e divertiment. Davent dad oz hai num far curaisma, giginar, renunziar. 

Tge cuntrasts da viver! Ins pudess squassar il chau. Pertge ir d’in extrem a l’auter? Na sani betg far in pau normal? 

Normal. Durant tut il rest da l’onn èsi inditgà da sa depurtar normal. E tge vul quai dir? Sa mover tranter dus extrems, bel guliv, betg tutgar ils urs, far sco quai ch’i fan tschels e sco quai ch’igl è vegnì fatg fin ussa e sco quai ch’igl è vegnì ditg da far. Be na far stim memia fitg da quai che sa muventa en tai. Quai ta pudess manar giu da la via e far tut bler pli cumplitgà. I cumenzan las discussiuns ed ils conflicts e ti stos ta defender sco in bov. Da tes conumans na pos betg pretender tanta flexibilitad e chapientscha ed il davos restas sulet a l’ur. E tge energia e perseveranza che quai dovra! Magari stos er ta laschar glischnar giu vaira bass, senza la garanzia ch’i ta reussescha da turnar puspè ensi. 

Pli simpel star als urdens, da quels datti avunda, scrits nair sin alv e – bunamain anc pli effizients – quels ch’èn be marclads en ils chaus. Lura vai bain cun tai. Ti ès acceptà e tut funcziuna e sa chapescha da sasez. 

Mo tia olma dorma (sch’ella n’è betg morta). Jau am ils cuntrasts. Ristgar in zic sin ils precipizis. Là sent jau il cor che batta u che dola. Tschertgar las atgnas vias. Avair ils senns alerts. Retschaiver (tschaiver) quai che fa bain e supportar quai che fa mal. 

Adina grisch, tievi e guliv, quai mazza tut il gust da viver. Durant tut onn tschaiver e curaisma, tut tenor la glina (luna) ma betg sin cumond cun tut la fulla.