Blers salids da las vacanzas…

Dad Aita Dermont-Stupan

Il tschiel è blau dapertut. Almain sin las cartulinas postalas che vegnan mintga di da porta en. Cuntradas da bellezza, da tut las varts dal mund.

Blers salids da las vacanzas…

Tar els as repetivan lura puspè las discussiuns: “Nus na giain mai en vacanzas. Guarda, Pinc e Paul van er. Be nus essan anc mai stads davent, anc mai vis il mar.” Er ils uffants vulevan esser stads al mar.

Ma el, che era da mastergn falegnam, passiunà pestgader e chatschader, scheva: “Tge vi jau far al mar! Igl è bain bel avunda qua. Nus pudain ir sin chamona.” Sin quai vulveva ella ils egls e suspirava.

Tge fascheva el sin chamona!

Star si a las quatter ed ir a pestga giu la val, brassar peschs per gentar, lura, l’entir suentermezdi zambregiar en chamona u enturn chamona, qua in banchin, là ina curuna. Suenter tschaina anc prender il spievel da chamona ed ir a spievlar duas, trais uras enfin ch’igl era stgir, turnà en chamona, café cun vinars. Auters dis era da star si baud e trottar cun picnic suenter el sin in piz.

Na, da quai aveva ella avunda. Ella vuleva er vesair il mund. Il proxim onn ha ella gia baud empustà vacanzas al mar. Per ella e ses dus uffants. “Giai, disgrazia, sche vus avais plaschair.” Ella è ida cun els envers il sid. Igl è stà fitg bel. Ed in onn suenter, puspè. Costa del Sol, Costa Brava.

I l terz onn ha ella vulì ir suletta. E cur ch’ella è turnada ha ella gist pachetà anc il rest da sias
chaussas ed è ida a star da tschella vart dal vitg. La glieud scheva: ella ha raschun; cun quest creppa.

Questa situaziun entira deva ad el bain da morder. E lura anc tschella saira en l’ustaria: Ses vegl conscolar, cun il qual el n’aveva fatg auter che sa scagnà tut ils onns da scola, era puspè ina giada qua. Discussiun vi e nà. “… ti, tge vuls ti savair! Ti che es strusch stà ora Cuira!” “Jau sai quai or dals Atlas.”

Sin quai aveva tut la runda dà ina risada: “Atlas! Ozendi ston ins avair vis il mund cun agens egls sch’ins na vul betg restar tut la vita in tabalori”…

En vardad era l’Atlas il sulet cudesch che l’aveva propi interessà en scola, il sulet ch’el n’aveva betg bittà davent, anzi, anc main vart prendì nanavant per guardar; avant dus onns aveva el cumprà in nov, ina ediziun actuala. E sco quai ch’el enconuscheva sia stretga cuntrada saveva el, a maun da l’Atlas, as imaginar tut las terras dal mund.

Quella notg è el stà anc ditg sur l’Atlas en. E quel atun n’ha el prendì la patenta da chatscha. Als nov da settember è’l partì “en vacanzas”. El è ì encunter nord. Enfin al mar ed anc sur mar. Turnà pir el november. In onn pli tard in mais pli baud, l’emprim d’avust, es el partì puspè. Ed uschia mintg’on, cur ch’ils dis chalavan, partiva el per nord e turnava pir per chascha bassa. El n’ha mai tramess ina cartulina ad insatgi.

Ma ses uffants al tadlavan uras a raquintar. Cur ch’il giuven dad els ha gì ventg onns èn els emigrads tuts trais. Ussa turnan els en Svizra be pli „per vacanzas“.